Advertisements

Let’s muse ;)


ป ร ะ ก า ศ โ ป ร ด ท ร า บ – ..ข้อเขียนต่อไปนี้ — เป็นสิ่งที่เกิดจากการถูกคุณเพื่อนสนิทโทรมาจิกให้เขียน – อ ะ ไ ร ซั ก อ ย่ า ง – ว่าด้วย topic ประมาณนี้ …. ให้ MUSE อ ธิ บ า ย นิ ด นึ ง สำ ห รั บ ผู้ ที่ ไ ม่ ถู ก กั บ ภ า ษ า อั ง ก ฤ ษ อ ย่ า ง จ ริ ง จั ง ซ ะ จ น ก ร ะ ทั่ ง ไ ม่ อ ย า ก จ ะ ส น ใ จ ก ะ – อ ะ ไ ร ก็ ไ ม่ รู้ – ที่ เ ร า เ ขี ย น ข้ า ง ล่ า ง … ครือว่า …Muse นี้เป็นหนังสือเล่มเล็ก ๆ ที่แทรกมากะ Bangkok Post ฉบับวันศุกร์อะ — พอดีว่าคุณเพื่อนเราเขาเป็น บก. เลยต้องตามล่าหาหน้าม้า …^^”…เอ๊ยย…ข้อเขียนจากผู้อ่าน (จริง ๆ — hey, แต่เราก้ออ่านนะ … ^^”..) กันหน่อย … – แ ล ะ ใ น เ มื่ อ มั น จำ เ ป็ น ต้ อ ง เ ขี ย น เ ป็ น ภ า ษ า อั ง ก ฤ ษ – … ก็ตามล่าเอากะเพื่อน ๆ นี่แหละง่ายสุด — …อย่างน้อย ๆ ที่สุดเพื่อน ๆ เราที่เตรียม ฯ ก็ไม่มีใครเกลียดภาษาอังกฤษก็แล้วกันแหละ(… ไม่งั้นจะเรียนแผนศิลป์ – ภาษาเรอะ .. ^^”.. )…


..จริง ๆ แล้วตอนโฆษณากะผองเพื่อน — คุณเพื่อนสนิทเราเขาบอกว่า – เขียนอะไรก็ได้ – ุ600 คำ (… คือประมาณหน้านึงของ A4 ค่ะ — เราลองแล้ว … ^^..) แต่ไม่มีตังค์ให้ … ^^”… เอาน่า …ยังไงก็ได้ลงหนังสือพิมพ์อะ … ^^”.. – แต่ – … สำหรับเรา -คุณเพื่อนเขาอยากให้เขียน Topic นี้ … ครือ (อีกที .. ^^”..) Muse มันเป็นประมาณหนังสือผู้หญิง ๆ หน่อยอะ — แล้วก็เลยมีคนวิพากษ์วิจารณ์ว่า … ทำไมถึง Bangkok Post ต้องมี supplyment สำหรับผู้หญิงด้วย ?… – ถ้าจะให้ตรงกว่านั้น คือ – … ทำไมเดี๋ยวนี้อะไร ๆ ก็ต้องมี – สำ ห รั บ ผู้ ห ญิ ง โ ด ย เ ฉ พ า ะ – ทั้งนั้นเลย ? …. คุณเพื่อนเขาเห็นเราทำงานสำนักงานกิจการสตรี ฯ เลยคิดว่าเราน่าจะคุยกับเขามั่ง … ^^… ก็เท่านั้นแล ..


… พูดมาตั้งนาน … เข้าเรื่อง ๆ … – สำ ห รั บ ท่ า น ที่ ไ ม่ ช อ บ ภ า ษ า อั ง ก ฤ ษ – … เราขอโทษจริง ๆ สำหรับหน้านี้ค่ะ — จะไม่อ่านเลยเราก็ไม่ว่าคุณหรอก …พอดีพรุ่งนี้เราจะต้องไปอินโดฯ กะท่านรอง ฯ (ทั้งสอง … หุ หุ ..) อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ยุ่งหัวฟูเลย … -“-… ไว้กลับมาก่อนค่อยคุยกันเนาะ … ^^..



——————————




I know no one would look more like a claque than me – writing in support Bangkok Post’s ‘MUSE’ for women.
In fact, anyone in my position would. As the mandates of the Office of Women’s Affairs and Family Development do emphasize that we should try to promote the media’s gender sensitivity and their roles to encourage women’s empowerment, perhaps I should start urging people in my office to read the Post every Friday from now on …. well…




Of course, you’re not the first person to ask me this sort of questions:
Why Women’s Studies; Why the Office of Women’s Affairs; Why International Women’s Day? Why the ASEAN Committee for Women, etc? As someone with a degree in Women’s Studies, and a government official working in the Office of Women’s Affairs and Family Development, it seems almost like a responsibility for me to answer this kind of questions, either asked jokingly or seriously, as there seem to be many who wonder, with the increase in areas and aspects of the world today that seem to exist for women’s sake, will there any places left for men or other sexes at all?



And my answer is an always-‘Yes’, with a little wonder on my part – Why a simple sense of sharing is so lacking in the world today? Is sparing a part of the world to others really that hard? A part, after all, is a part: women’s studies is just a part of social sciences, which consist of a wide range of subjects on human’s life, the Office of Women’s Affairs and Family Development belongs to the Ministry of Social Development and Human Security together with a number of departments responsible for various groups of the disadvantaged in Thailand; the International Women’s Day is just a UN event among many to commemorate some groups of people who fight for their deserved social justice or rights, whereas the ASEAN Committee for Women is just one among the oh-so-many ASEAN sectoral bodies. Simply put, all of them are just a way to say that women do exist, which reason for their place in those what-so-ever wholes. Saying that a small part belongs to women, or any specific group, never make the whole thing’s gone or spoiled, except for people who are too narrow-minded to appreciate shades and dimensions of the world’s diversity.


Or are we too busy, if not blind, to notice that differences are actually crucial parts of our life? Indeed, every one of us is unique, and one does want others to recognize his or her uniqueness. Yet that is not going to happen unless we learn to see and appreciate other people’s differences. No one is going to see that you are special, unless someone starts to see that other people are special, and thus threat them specially in the first place. Having a space for women, thus, should not be taken merely as providing advantages to a group, but rather as a positive starting point for this society to learn how differences may be taken into account, and how identity politics works. Should women be given their place to stand, and means to voice their concerns, why not men, gays, lesbians and others? Should it be agreed in principle that every unified identity group may have the rights to stand for its sake and speak for itself, it might not matter that much where we have actually started.


Another point that may be worth noting is that, as long as we called it ‘a part,’ it is always ‘a part of a whole.’ Recognizing that women are a part of the world doesn’t mean this whole world belong to women. Rather, it reiterates the fact that the world belongs to diverse groups – each of them occupies, and takes responsibilities for its own part. As the Muses recall the existence of their companions, the Graces and Apollo, the God of Truth himself, the existence of the Post’s MUSE brings to mind the fact that there are many parts of the Post that seems to be there for the sake of other groups of readers as well. Truly, few women would pay attention to sports section, and a non-analyst like me would just flip through the Stock Index without paying any attention to the long rows of number that make no senses to me at all…


… Yet, it’s nice to know there exist people who are responsible for the other parts of the world that contribute to this harmonious whole …


Advertisements

About jeenina

I'm a Thai government official currently affiliated with the Ministry of Justice of Thailand. I've got my degrees in English (1st degree) and Political Science (Masters and PhD). I love travelling, art, literature and philosophy. I currently live in Bangkok, Thailand.
%d bloggers like this: