Posted in Work

แถลงข่าว โครงการประกาศศักดิ์ศรี สตรีบนหน้าสื่อ

ศุกร์ที่ 13 พฤศจิกา เรามางานนี้กัน — ^^ แถลงข่าวโครงการ ประกาศศักดิ์ศรี สตรีบนหน้าสื่อ ค่ะ ^^

ทางเข้างานแถลงข่าว ณ โรงละครนาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก หรือ โจหลุยส์ เธียเตอร์ ที่สวนลุมค่ะ … ^^…

น้องๆ ที่มาร่วมงานร่วมลงทะเบียนค่ะ … ^^…

โครงการดี ๆ เช่นนี้ — เป็นโครงการของที่ทำงานเราเอง — เพราะกระตุ้นให้นักเรียน นักศึกษา ผู้ผลิตสื่อ และผู้สนใจ ได้มาร่วมกันผลิตสื่อดี ๆ เพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์ของสตรี และความเสมอภาคหญิงชาย โดยส่งผลงานเข้ามาร่วมประกวดกัน — มีรางวัลให้ด้วยนะคะ ^^

ท่านอธิบดีกล่าวเปิดงาน

ผู้หลักผู้ใหญ่ที่มาร่วมงาน – ถ่ายภาพร่วมกัน

ผู้ร่วมอภิปราย — อาจารย์วนิดา ตันนาภัย จากคณะวารสาร ฯ ธรรมศาสตร์

ผู้ร่วมอภิปรายอีกคน — คุณอ้วน อรชร จากไทยโพสต์ … จริง ๆ ต้องมีคุณดี้จากรายการ Strawberry Cheesecake อีกคน … แต่ไม่รู้เราเอาภาพไปไว้ไหนแล้ว … ^^”…แหะ แหะ

การเสวนาเรื่อง ภาพลักษณ์ของสตรีในสื่อ — เพื่อให้ความรู้กับผู้มาเข้าร่วมโครงการ ค่ะ ^^

ผู้ร่วมอภิปราย กะ ผู้หลักผู้ใหญ่ ถ่ายภาพร่วมกันอีกครั้ง

โปสเตอร์ประชาสัมพันธ์โครงการ — ที่ต่อไปคงได้เห็นตามมหาลัยต่าง ๆ ใครสนใจ ก็ติดตามรายละเอียด – สอบถาม และส่งผลงานเข้ามาประกวดกันได้ ที่ thaigender@hotmail.com หรือ Website ของโครงการ นะคะ ^^

Posted in Travel, Work

ACW 8 in Brunei

เวลาเราบอกว่าจะไปประชุมอาเซียนทีไร — ชอบมีคนถามต่ออยู่เรื่อยเลยว่า – อ า เ ซี ย น อี ก แ ล้ ว เ ห ร อ พี่ ? – โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เคยต้องตกเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกะเราตอนประเทศไทยเป็นเจ้าภาพที่เชียงใหม่ (ขอบคุณทุกท่านอีกครั้งนะคะ — ไว้มี project อื่นใด จะเรียกใช้บริการอีก 555) … ก็จริงนะ ปีนึง ๆ ผ่านไปเหมือนแป๊บเดียว …ปีนี้วนกลับมาที่บรูไนเป็นเจ้าภาพ — เริ่มต้นที่ตัว B อีกครั้ง (คือประชุมอาเซียนเขาผลัดกันเป็นเจ้าภาพ – เรียงตามลำดับตัวอักษรง่ะ) กว่าไทยจะได้เป็นเจ้าภาพอีกทีก็อีกนานเลย … ^^…

บรรยากาศในห้องประชุมเหมือนกันทุกครั้ง — เพราะเป็น format … อาเซียนเขาจะส่ง Plan มาให้ประเทศเจ้าภาพจัดตามนั้นค่ะ ..^^…

ค ณ ะ ผู้ แ ท น ไ ท ย ที่ ไ ป เ ข้ า ร่ ว ม ป ร ะ ชุ ม ค ร า ว นี้ — เห็นแล้วทุกท่านน่าจะเข้าใจ ว่าทำไมคราวนี้เราถึงได้พักห้องเดี่ยวแบบหรูหรามาก — ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ ตามตำแหน่งเราบุญไม่ถึง ^^” ( 555 ข้าราชการชั้นผู้น้อยต้องพักห้องคู่นะ — ตามสิทธิ์) คือ — โรงแรมมันไม่มีห้องแบบอื่นให้เลือก .. และคนอื่น ๆ เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ได้พักห้องเดี่ยวกันหมดเลย … มันเลยเหลือเราเป็นเศษอยู่คนเดียว … แหะ แหะ ^^”…

ตึกโรงแรมที่พัก — สีเขียว ๆ — ชื่อ Rizqun International Hotel อยู่กลางเมืองเลย — ติด ๆ Shopping Mall อารมณ์ประมาณมาบุญครองบ้านเรา — แต่ไม่ใหญ่เท่าเพราะคนเค้าน้อย … ทั้งประเทศรวมแล้วมีแค่ 300,000 กว่าคน — อธิบดีเราบอกว่าต่อให้แห่กันมาหมด ก็อาจจะน้อยกว่าจำนวนคนเดิน MBK เมืองไทยเสาร์ – อาทิตย์ซะอีก … หุ หุ … – โปรดสังเกตุ – รถยนต์ส่วนตัวเยอะมาก เพราะที่นี่ภาษีรถยนต์ถูกสุด ๆ และค่าน้ำมันก็ถูก Public Transportation ไม่มี — เพราะทำแล้วมันไม่คุ้มทุน .. ทุกครอบครัวก็เลยต้องมีรถยนต์ใช้ค่ะ … ^^..

ส่วนหนึ่งของการแสดงวัฒนธรรมในงานเลี้ยงต้อนรับผู้เข้าร่วมประชุม — อาหารมันเป็น Buffet และเรานั่งโต๊ะเดียวกะผู้หลักผู้ใหญ่ … เลยไม่กล้าเอากล้องขึ้นมาถ่ายรูปแบบเอาจริงเอาจัง … ^^”….

อาหารเย็นมื้อแรกในวันที่เจ้าภาพไม่เลี้ยง (… อ่านะ ..เขาเลี้ยง Welcome dinner มื้อเดียว — วันที่ประเทศ + 3 มาเข้าร่วมประชุมด้วย ที่เหลือให้หากินเองง่า … ^^”…) หัวหน้าพาไปกินซูชิ …^^…

บรูไนเป็นประเทศเล็ก ๆ — พื้นที่เท่าไหร่เราจำไม่ได้แล้ว.. แต่เล็กกว่านนทบุรัอีก … รถแล่นแป็บเดียวก็รอบประเทศ — เผลออีกนิดนึงก็ทะลุออกไปรัฐซาราวักของมาเลย์ แล้ว … ^^”… ท้องถนนมีต้นไม้มากมาย — เมืองเขาสวยดีเหมือนกัน…แต่นี่เราถ่ายจากรถตู้เลยไม่ค่อยชัดค่ะ .. รถมันวิ่งง่ะ .. ^^”..

Programme ทัศนศึกษา — เขามีให้เลือก 2 ที่ — คือ หมู่บ้านที่ลอยอยู่กลางน้ำ ..อธิบดีเราบอกว่า เหมือนที่กระบี่บ้านเรา .. ไม่ค่อยมีอะไรมาก ก็เลยไม่ได้ไป เลือกมาที่ Royal Regalia คือ หอเครื่องราช ฯ ของสุลต่านบรูไนแทน … ที่ตั้งเด่นเป็นสง่าตรงทางเข้า (… คือหลังจากห้องนี้ไป เขาจะเก็บกล้อง เก็บกระเป๋าของเราเข้า locker ค่ะ — ห้ามถ่ายรูป ห้ามใช้มือถือ … ห้ามมีกระเป๋าติดตัวยกเว้นกระเป๋าเสื้อค่ะ … ^^”…) คือราชรถที่ใช้ตอนพิธีบรมราชาภิเษกของกษัตริย์บรูไนค่ะ … สังเกตลายดูอาจจะคล้าย ๆ ลายไทยนะ … ไกด์เขาบอกว่า วัตถุดิบที่ใช้ทำนี่มาจากทั่วอาเซียนเลย … แค่มาประกอบที่บรูไนเฉย ๆ … ^^”…

โล่ที่นายทหารรักษาพระองค์ถือ — ดูจากสภาพแล้วน่าจะมีไว้เพื่อความสวยงามมากกว่าที่จะกันอะไรได้จริง ๆ

โล่ของทหารในขบวนจะมีหลายแบบ แต่ละแบบจะเป็นตัวบอก rank บอกกรมกองที่สังกัดค่ะ

โล่และดาบของทหารรักษาพระองค์เช่นกัน … แต่อันนี้อาจจะอยู่หาง ๆ ขบวนนิดนึง …

สำหรับข้าราชการพลเรือนที่อยู่ในขบวน จะไม่ถืออาวุธ แต่จะถือเป็นร่มแทน.. ดีนะ .. บังแดดได้ด้วย … 555…

ร่มก็เป็นอีกอย่างนึงที่เป็นเครื่องหมายบอก rank ของข้าราชการพลเรือน … แล้วก็รู้สึกว่าจะบอกกระทรวงที่สังกัดด้วย – เช่น – สี แ ด ง – คือ กระทรวงการต่างประเทศ .. – สี เ ขี ย ว – คือ กระทรวงการคลัง .. – สี ดำ – คือ กระทรวงมหาดไทย หรือ กลาโหม นี่แหละ … ส่วนสีเหลืองคือของกษัตริย์เท่านั้น … ถ้างานไหนที่กษัตริย์ไป .. คนอื่นจะห้ามใช้สีเหลืองเด็ดขาดเลยค่ะ … ^^…

นี่คือปืนสำหรับยิงสลุตในพระราชพิธี — ดูจากลักษณะก็น่าจะรู้ว่าไม่ใช่ปืนใหญ่ … เพราะคงเอาไปยิงใครลำบาก … เขาบอกอยากดูปืนใหญ่จริง ๆ ให้ไปดูหน้ากระทรวงกลาโหมนู่น … แต่มันอยู่คนละทางกับที่พัก เราเลยไม่ได้ไป … ^^…

หอกพู่ … อันนี้เขาบอกเลยว่า – เป็นเครื่องแสดงยศของขุนนาง – ไม่ได้ตั้งใจให้เอาไปใช้รบกับใคร … แต่ถ้าใช้จริง ๆ ก็คงใช้ได้มั้ง ? … ตกลงมาฟาดหัวนี่ท่าจะเจ็บเหมือนกัน 555….

ป้ายหน้าวังขององค์สุลต่าน … มาถึงค่ำแล้ว — เพราะไปงานเลี้ยงที่อื่นมา (ปลัดกระทรวงที่เป็นเพื่อนของท่านรองฯ เลี้ยงค่ะ …^^… ลาภปากไปอีกมื้อ … ^^….) เลยไม่ได้เข้าไป — คือจริง ๆ เขาก็ไม่ได้ให้ทุกคนเข้านะคะ — จะเปิดเฉพาะเวลารับแขกบ้านแขกเมือง มีพระราชพิธี ‘ไรงี้ … เจ้าหน้าที่ กต. บอกว่าเคยเข้าไปครั้งเดียวเหมือนกัน… กว้างและหรูหรามั่ก ๆ — แต่เขาจะเปิดเฉพาะส่วนที่เป็นส่วนพิธีการเท่านั้นนะ … ส่วนพระราชฐานไม่ให้เข้า …

ถ่ายวังได้จากข้างหน้าเท่านั้น … แสงไฟเปิดกันแบบอลังการงานสร้างมากกกก … ^^”…

– โ ค ม ไ ฟ หน้ า วั ง ค่ ะ – … แยกออกมาให้เห็นชัด ๆ ก็สวยดีเหมือนกัน… ^^… แต่เวลามีเยอะ ๆ เรียงกันเป็นทิวแถวดูอลังการมากเลยนะ … เพราะที่นี่เขาเปิดไฟกันแบบไม่กลัวเปลืองเลยจริง ๆ … ^^”…

สุเหร่าของ Sultan Omar Ali Saifuddin ที่เห็นเหมือนเป็น landmark ของบรูไน … สร้างในปี 1958 และตั้งชื่อตามสุลต่านคนที่ 28 … ข้างหน้าจะมีรูปเรือจำลองที่ลอยอยู่ในน้ำด้วย … เป็นศิลปะอิสลามสมัยใหม่ที่สวยงามมาก — นี่เราก็ผ่านตอนกลางคืนเช่นกัน — เลยไม่ได้เข้าไปดู … แต่เห็นเขาว่าอลังการมากทั้งการตกแต่งแล้วก็สวนที่อยู่รอบ ๆ … เนื่องจากต้องการสร้างให้เหมือนเป็นสวนสวรรค์ที่ล้อมรอบสุเหร่าค่ะ …

Posted in Musicals

ลมหายใจ The Musical

ตอนไปจองบัตร ก็คิดอยู่ว่าทำไมเรื่องนี้คนจองเยอะมาก — เพราะแค่จะขอที่ติดกัน 2 ที่ – บัตรราคาพันนึงนี่ยังไม่ได้เลย (… ถ้าจอง 5 ใบติดกันแล้วไม่ได้ก็ว่าไปอย่าง … ฮ่วย … -“-…) หลัก ๆ เลยที่อยากไปดู — เพราะเพลงส่วนใหญ่เป็นเพลงที่ชอบทั้งนั้นเลย ^^ ก็เลยอยากรู้ง่ะ — ว่าเค้าจะเอามาร้อยเรียงกันเป็นเรื่องราวได้อย่างไร

… ไป Esplanade ทีไร — แม้จะกินอาหารไม่ค่อยซ้ำร้านกัน เพราะมันเยอะ ^^” แต่ก็ต้องแวะมากินทาโกะยากิร้านนี้ทุกทีไป … ^^…

(นู๋มดเขาบอกว่า) ร้านนี้เป็นร้านไอติมของน้องตูน เอเอฟ … เลยต้องขอถ่ายรูปซะหน่อย …

ว่าแล้วก็ขอถ่ายรูปกะเจ้าของร้านด้วย — แต่ต้องขออภัยที่ไม่ได้อุดหนุนง่ะ ^^” (… ทำไปได้ 555) เนื่องจาก Musical กะลังจะเริ่ม — และขอโทษเหอะ คนดูมากมายล้านแปดมากกก … ขนาดนี่ไม่ใช่รอบแรก ๆ แล้วนะ … -“-…

(ต่อไปนี้เป็นการ Spoiled — ถ้าใครคิดจะไปดูเอง และไม่ชอบรู้เรื่องก่อน ขอให้หยุดอ่านซะนะคะ ^^) ลมหายใจ The Musical เป็นเรื่องของ – พั ด – ผู้ชายคนนึงที่เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุเครื่องบินตกหลังจากท่ีกลับมาจาก Backpack ท่ีธิเบต เลยไม่ได้ทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่ตั้งใจไว้ว่าจะทำ … ไม่มีโอกาสได้แต่งงานกับแฟนที่คบกันมาตั้ง 7 ปี … ไม่มีโอกาสได้บอกกับน้องสาวที่รักมากว่า — อยากอยู่เคียงข้างน้องตลอดไป ..แต่ก็อยากเห็นน้องเติบโตและเข้มแข็ง … ไม่มีโอกาสได้ขอบคุณรุ่นพี่ที่มหา’ลัยที่เปรียบเสมือนพี่สาวที่รักและคอยดูแลมาโดยตลอด … และไม่มีโอกาสได้บอกกับเพื่อนรุ่นน้องที่แอบรักแฟนตัวเองว่า — ให้เข้มแข็งและทำอะไรเพื่อตัวเอง .. เพื่อคนที่ตัวเองรัก …

ในขณะเดียวกัน … ทุกคนท่ีเศร้าเสียใจกับการจากไปอย่างกระทันหันของพัด — ต่างก็ปรับตัวปรับใจไม่ถูกว่าจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร — เพราะทุกคนต่างก็ไม่อยากจะลืมพัดไป — แต่เวลาก็ยังคงเดินต่อไปเรื่อย ๆ … และชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป … โชคดี — ที่สวรรค์ให้เวลาพัดได้กลับมาบอกกับทุกคนในสิ่งที่อยากจะทำ — อยากจะบอก … แต่ก็ อะนะ .. ก็มันคือละครนี่นา … ^^

เพราะในความเป็นจริง — คงไม่มีใครที่ทำอะไรได้อย่างนั้น … ^^… ข้อคิดดีๆ อย่างนึงที่เราได้จากการดู Musical เรื่องนี้ .. คือ เวลามีค่ามากกว่าที่เราคิด — และเวลาเมื่อผ่านไปแล้ว … ไม่เคยมีการย้อนกลับมาอีกครั้ง — เราไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรใหม่ได้ … แต่ในขณะที่เราไม่จำเป็นต้องลืมอดีต — เราก็ไม่สามารถที่จะอยู่กับมันได้ตลอดไป — แล้วปล่อยให้ปัจจุบันไหลผ่านไปสู่อนาคตอย่างสูญเปล่าได้อยู่ดี … – เ พ ร า ะ งั้ น – ในขณะที่เรายังมีเวลาอยู่ในมือ … ยังมีคนที่เรารัก และรักเราอยู่กับเรา … มาทำมันให้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดดีกว่านะ … ^^….