ครอบครัวตัว L(V)


รู้จักกับ LV มานานแค่ไหนแล้วจำไม่ได้ ^^”… แต่ที่แน่ ๆ LV ไม่ใช่ Brandname Hi-end แรกที่เรารู้จัก — แบรนด์แรกที่เรารู้จักคือ Gucci ที่พ่อเราซื้อมาให้แม่ — แล้วแม่บ่นว่า กระเป๋าอะไรก็ไม่รู้แพงบั – ซบ เช่นนี้ … เกือบๆ จะทะเลาะกัน..^^”..กระเป๋าใบนั้นตกเป็นของเราตอนอยู่ปี 1 ซึ่งนับว่าเป็นเวรเป็นกรรมของมันอย่างยิ่ง ..(…^^”..) เพราะใช้ได้ไม่สมกับเป็นกระเป๋า Brandname ของแท้ที่สุดแล้ว ลากไปลากมา ยัดนู่น ยัดนี่ ทั้งหนังสือ ปากกา นมกล่อง ซาลาเปา และขนมขาไก่ไว้กินในห้อง lecture (…^^”…) บัดนี้ไม่รู้มันหายสาบสูญไปไหนแล้วในห้องเรา …แต่สภาพก็คงจะแย่เต็มทีเนื่องจากเป็นแบบหูรูด (… คล้าย ๆ LV หนมจีบ — แต่เล็กกว่ากันมากอยู่ … ไว้หาเจอจะถ่ายรูปมาให้ดู …


วกกลับเข้ามาเรื่อง LV .. จำได้ว่ามันเป็นแบรนด์ยอดฮิตของคณะเราในขณะนั้น (… คณะอื่นก็อาจจะฮิตเหมือนกันก็ได้ — แต่เราไม่ค่อยได้ออกจากคณะไปไหน .. มันห่างไกลจากประเทศเพื่อนบ้านเยอะอยู่ — ของเราก็หนักด้วย ^^”…) มองดูพี่ ๆ ปีสอง – ปีสามแบกหนมจีบกันเป็นลูก ๆ มีหลาย ๆ สีดูแล้วเพลิดเพลินตายิ่งนัก …จนเรารู้สึกว่า – ตรูจะต้องหามาครอบครองสักลูกให้ได้ (… แต่พอซื้อจริงดันซื้อสีดำ … กร๊าก .. ^^”..) – หนมจีบลูกนั้น ? – …ตอนนี้ส่งต่อให้กับประมูล – ของรักของหวง – ของชมรมลูกประชาสงเคราะห์ (…ชื่อถูกป่าวหว่า ? ประมาณนี้แหละ ของกรมประชาสงเคราะห์เดิม ไปเรียบร้อย … ไม่รู้ตกเป็นของใคร – เห็นสภาพมันยังใช้ได้โอเคอยู่ – ควรค่าแก่การประมูล … คงเพราะว่ามันเป็นสีดำด้วยเลยไม่ค่อยโทรม… ^^..


ตั้งกะเรียนจบมา มีการมีงานทำเงินเดือนน้อยนิด — เลยทำให้เรารู้สึกว่า – เงินทองเป็นของหายาก.. อะไรเช่นนี้ — แล้วก็เลยห่างหายจาก LV ไปอย่างช่วยไม่ได้ .. เพราะเรารู้สึกว่า – เอาตังค์ไปทำอย่างอื่นเข้าท่ากว่าเยอะ .. อีกอย่าง — ช่วงเริ่มต้นทำงานใหม่ ๆ นั้นเรายังบ้าเห่อ Brand Hi-Street มากมาย — เสื้อผ้า hi-street กระเป๋าก็ hi -street ตามไปด้วย … hi ได้ไม่นานเท่าไหร่ — ที่ทำงานเราก็ย้ายจากตึกเช่าเอกชนสุดแสนไฮโซ Suntower มาเป็น ณ บ้านราชวิถี … คราวนี้ไม่ต้อง Hi -Street แล้ว — ตลาดนัดอย่างเดียวครับท่าน … ^^”.. เห็นของซ้ำ ๆ กันทุกอาทิตย์ — ไฟในการช็อปเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า เลยมอดไปเยอะอยู่… ใช้กระเป๋าใบเดิม ๆ หรือไม่ก็ตามแต่จะมีผู้บริจาคให้ — ก็ได้ …


และแล้ว — ก็มีผู้บริจาคใบนี้มาให้ … ^^…

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใบนี้ – ข อ ง ป ล อ ม แ หง ๆ ..^^”..- พิจารณาได้จาก Cowhide ที่เก็บไว้นานก็ – เ ก่ า – ได้อย่างเดียว …ไม่มีการ patina เป็นสี honey อย่างของชาวบ้านเขา — แต่ตอนมาใหม่ ๆ มันก็ใหม่นะ ไม่ได้เก่าขนาดนี้ … ^^”… ที่เราใช้จนมันเก่า เพราะเราประทับใจในวีรกรรมของคุณพี่สาวที่อุตส่าห์ไปตบตีกับแม่ค้าที่เสินเจิ้นมา (… พี่บอกว่าต่อขนาดนั้นถ้าไม่ซื้ออาจไม่มีชีวิตรอดกลับมา … 555) แล้วก็อย่างที่บอกคือขี้เกียจเปลี่ยนกระเป๋า … ใช้ใบไหนก็ใบนั้น — เปลี่ยนบ่อยของหายน้อ …


เมื่อพี่สาวเรากลับมาจากออสเตรเลียอีกครั้ง –และพบว่าเรายังคงใช้ LV ก็อบใบนี้ (…ก็บอกแล้วว่าไม่สนใจเท่าไหร่ว่าก็อบหรือไม่ — เค้าซื้อมาให้ก็ใช้เฉย ๆ ขี้เกียจเปลี่ยนกระเป๋า.. ) ทำให้ she ค่อนข้างจะตกใจมาก – เนื่องจาก she ตั้งใจซื้อมาฝากให้เราใช้เล่นขำ ๆ เฉยๆ (…รู้สึกว่าตอนนั้น she จะไปเหมาอะไรก็ไม่รู้มาเกือบเต็มคันรถ — จากเสินเจ้น .. ^^”…) ..ใช้ได้นานขนาดนี้ — คุณพี่สาวเลยยก LV ของแท้ให้ 1 ใบเป็นรางวัล — คือน้อง Monogram Pochette รุ่นพิมพ์นิยมใบนี้

จะสังเกตุได้ว่า Cowhide เก่าเกิน honey ไปมากมายหลาย step ^^”… เพราะรับช่วงต่อมาจากพี่สาวอีกที — แถมยังเอามาใช้แบบเอาจริงเอาจังใช้เช่นเคย … ^^”…แต่ใบนี้เราไม่ได้ใช้ทุกวันขนาดนั้น … เพราะใบมันเล็ก … ส่วนใหญ่จะใช้ใส่กระเป๋าตังค์ – โทรศัพท์ และบัตรต่าง ๆ แค่นั้น แล้วใส่ในกระเป๋าใบใหญ่อีกที — ช่วยได้ดีมากในเรื่องการทำให้หากระเป๋าตังค์และมือถือในกระเป๋าใบยักษ์ ๆ เจอได้ง่าย… แถมยังสะดวกดีเวลาเก็บกระเป๋าใหญ่เข้าลิ้นชักที่ทำงาน แล้วเอาแต่ใบเล็กติดตัวไปเวลาจะเดินไปไหนมาไหนใกล้ ๆ อีกด้วย … ^^….

…นอกจากน้อง Mono Pochette แล้ว — พี่สาวเรายังใจดีแถมกระเป๋าใส่แว่นตามาให้อีกอัน — แต่อันนี้เราไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่อะ … ^^”… ปกติไม่ค่อยใส่แว่น – ใส่แต่ตอนขับรถ แว่นก็อยู่ในรถนั่นแล…. ^^”…

ส่วนที่ใส่บัตรอันนี้ — จริง ๆ เราตั้งใจซื้อให้แม่เป็นของขวัญ … แต่ที่ใส่บัตรมันมีน้อยเกินไป – ไม่สะใจแม่เรา .. เลยต้องรับมาเลี้ยงดูเองตามระเบียบ … แม้จะมีที่ใส่บัตรน้อยไปหน่อย –แต่เราว่ามันโอเคเลยทีเดียวสำหรับคนที่แค่ต้องการแยกบัตรสำคัญ ๆ และใช้บ่อย — เช่นพวก บัตรประชาชน ใบขับขี่ บัตรเครดิต บัตรเอทีเอ็มใบหลัก บัตรรถไฟฟ้า etc. ออกมาจากกระเป๋าสตางค์ … เพื่อกระจายความเสี่ยงเวลาลืมกระเป๋าสตางค์ – หรือถูกล้วงกระเป๋า — ถ้าที่เก็บบัตรอันเล็กนี้ไม่ถูกล้วงไปด้วย … ก็จะไม่ลำบากเท่าไรนัก — เพราะถึงแม้จะไม่มีตังค์ ATM และบัตรเครดิตก็ยังอยู่กับเรา … เราเคยทำกระเป๋าสตางค์หายหลายหนอยู่ — เลยคำนึงถึงข้อดีตรงนี้ … ถึงแม้ว่าตั้งกะมีชิ้นนี้มา – กระเป๋าสตางค์เราจะไม่เคยหายเลยก็ตาม (… เคยแต่ลืมที่ใส่บัตรไว้บ้าน — กรรม T-T)

เลื่อนบัตรต่างๆ ออกมาด้วยวิธีง่าย ๆ เช่นนี้ — สำหรับบางบัตร เช่น บัตรรถไฟฟ้า ไม่ต้องเอาออกมาก็ยังใช้ scan ได้ … ดูเท่มากเวลาขึ้นรถไฟฟ้า แต่ถ้าเป็นบัตรเครดิตยังไงก็ต้องเอาออกมารูดอยู่ดี … ^^”…

… – ถ่ า ย ภ า พ ห มู่ ค ร อ บ ค รั ว ตั ว L V – ..ตอนนี้มีแค่นี้ — อีกไม่นานอาจจะมีมาเพิ่ม … หรือลด ? ..^^”… กระเป๋า LV ก็เช่นเดียวกับกระเป๋า Brandname Hi-end ทั่วไป … คือเบื่อแล้วขายต่อได้ — แต่เท่าที่สังเกตดู — ใบทื่เขาขาย ๆ ต่อกันจะสภาพดีกว่านี้เยอะ …และถ้าจะให้ดูดีมีมารยาทงาม — หากซื้อมาแล้วคิดจะขายต่อ ควรต้องเก็บถุงผ้า กล่อง (ถ้ามี — บางทีก็ไม่มี) และใบเสร็จไว้ให้เรียบร้อย.. เพราะมันจำเป็นเวลากระเป๋าพังแล้วเอาไปซ่อมที่ shop — ซึ่งเป็นข้อดีที่โดดเด่นประการหนึ่งของ LV … ของพังรับประกันซ่อมฟรีตลอดชีพ (…แต่ถ้าใบเสร็จหายก็ซวยไป )… ของสภาพอย่างของเรานี่เก็บไว้ใช้เองน่าจะ work กว่า … ^^”…

Tags: ,

About jeenina

I'm a Thai government official currently affiliated with the Ministry of Justice of Thailand. I've got my degrees in English (1st degree) and Political Science (Masters and PhD). I love travelling, art, literature and philosophy. I currently live in Bangkok, Thailand.
%d bloggers like this: