แผ่นแปะซ่อมมุ้งลวด…มันยอดจริง ๆ ซาร่าห์ ^^

…. หายหัวไปนาน จริง ๆ ก็ไม่ได้ไปไหน ได้แต่วนเวียนอยู่ในศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ ฯ ซึ่งอยู่ห่างไกลความเจริญค่อนข้างมาก (มั้ง ?….^^”…) อันที่จริงแล้วเขาว่าหากออกมาจากศูนย์ราชการได้อีกสักสอง – สามแยก เราจะเจอเซ็นทรัลแจ้งวัฒนะ ซึ่งก็ใหญ่โตอยู่ แต่เอาเข้าจริงแล้วเราเลี้ยวกลับบ้านก่อนถึงเซ็นทรัลแจ้ง ฯ ทุกที ….^^”… และคนที่เข้ามาทำงานข้างในศูนย์ราชการมักจะไม่ค่อยชอบออกไปข้างนอกมากนัก เพราะแค่หาทางออกไปข้างหน้าศูนย์ ฯ โดยไม่ได้ใช้รถยนต์ส่วนตัวก็ลำบากแล้ว …. ตั้งกะ Shuttle Bus หมดสัมปทานไปโดยไม่มีใครคิดจะต่อ … แค่จะไปตลาดนัดตึกอื่นยังลำบากเลย ….



….แต่ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ออกไปไหน ศูนย์ราชการแต่ละตึกก็มีสาธารณูปโภคต่าง ๆ ประกอบด้วยธนาคารต่าง ๆ เกือบครบทุกยี่ห้อ (…อืมม์ …ธนาคารเขาไม่ได้เรียกเป็นยี่ห้อใช่ไหม ?….^^”…) และ 7-11 เป็นต้น (ก็มีอยู่แค่นั้นแหละ …5555 ) รวมทั้งแหล่งช็อปปิ้งเป็นของตัวเอง มีของขายบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่ของมันเหมือนกันทุกวัน เดินทุกวันก็เบื่อ แต่ถึงอย่างนั้น เราก็เดินอยู่ดี เพราะมันไม่มีที่ไหนให้เดิน …555 …คือเราเดิน shopping เป็นการออกกำลังกายและย่อยอาหาร ซื้อของบ้างแต่ไม่ได้ซื้อทุกวัน เพราะไม่มีตังค์…. ^^”….


สิ่ ง ข อ ง ต่า ง ๆ ที่ มี ข า ย ใ ต้ ศู น ย์ ร า ช ก า ร — นับว่ามีหลากหลายไม่แพ้ตลาดนัด รพ. ประสาท และคณะวิทย์ ฯ มหิดล แถว ๆ บ้านราชวิถี (.. จริง ๆ ตลาดนัด รพ. ประสาท ร้านมันก็ซ้ำ ๆ เหมือนกัน มาเจอที่นี่ซ้ำ ๆ เราเลยไม่บ่น) อะไรที่ควรจะมีขาย …เช่น ยาหยอดแก้หูเน่าของสุนัข …ยากันยุง…เครื่องสำอางค์ต่าง ๆ ยาสามัญประจำบ้าน แว่นตา และทอง (มีร้านทองอยู่ร้านนึง) มันก็มีขาย … (แต่น่าเสียดายที่ไม่มี Boots หรือ Watson’s) ..อะไรที่ไม่คิดว่าจะมีขาย บางทีมันก็มีขาย เช่น – สิ่ ง นี้ – เป็นต้น ….

ทีแรกเราก็สงสัยอยู่ว่ามันคืออะไร ดูคล้าย ๆ กับมุ้งลวดชิ้นเล็ก ๆ … พอเข้ามาดูใกล้ ๆ ปรากฏว่า … มันคือ – แ ผ่ น ซ่ อ ม มุ้ ง ล ว ด – นั่นเองครับท่าน…โอ้ …ยอดจริง ๆ จอร์จ .. เราว่าเราเคยเห็นของหน้าตาแบบนี้อยู่เหมือนกัน …คือเห็นมันแปะอยู่บนมุ้งลวดบางบ้าน (ส่วนใหญ่เป็นบ้านต่างจังหวัด) แต่ไม่รู้ว่าเขาหามาจากไหน และมันใช้ยังไง …

อันนี้เป็นแบบซ่อมตรงขอบ มีแถบกาว

อันนี้เป็นแบบซ่อมตรงกลาง ไม่มีแถบกาว และจริง ๆ คือไม่มีกาวเลยด้วยซ้ำ ใช้ขาเกี่ยวเอา คือ กดให้ขามุ้งลวดมันโผล่ไปอีกข้างนึง แล้วพับเอา

เป้าหมายคือ มุ้งลวดตรงครัว แถว ๆ ที่ล้างจานบ้านเรา ซึ่งผุจนทะลุ มีสัตว์เลื้อยคลาน และแมลงตัวเล็กบ้างโตบ้างแอบเข้ามาในบ้านหลายรอบ…. โชคดีที่ยังไม่เคยมีงูเข้ามา 😛 ปกติแล้วแม่เราเอาเทปกาวแปะไว้ อยู่บ้าง ไม่อยู่บ้าง ไม่อยู่ก็แปะใหม่ .. …พอได้แผ่นซ่อมมา ก็เลยแกะออก โหว่เยอะเหมือนกันแฮะ …^^”…

มุ้งลวดมันใหญ่ ขี้เกียจถอดออกมาเพราะไม่ได้คิดจะล้าง (แต่จริง ๆ ล้างก่อนน่าจะดีมากนะคะ ^^) ก็เลยแค่เปิดออก แล้วแปะลงไป พับขามุ้งลวดอีกด้าน ก็เป็นอันเสร็จพิธีค่า …^^….

Advertisements

ของทอดทำเอง @Kushiage Bekku

ซื้อ Deal ร้านนี้เอาไว้ชุดนึง แต่มันเป็นมื้อเย็นเท่านั้น (ร้านเปิด 5.30 น ) เลยยังไม่ได้ไปกินซะที พอดีคุณแฟนลงมาอบรมที่ กทม. ไปทำบุญวันเกิดกัน (คุณแฟนเกิดเดือน พ.ค.) แล้วก็เลยได้แวะมากินกัน ขอบอกว่าที่จอดรถหายากเป็นบ้า แต่จะไม่เอารถมา ก็ต้องเข้าซอยมาลึกอยู่ เอาเป็นว่าใครจะมา แล้วไม่ค่อยมีบุญด้านที่จอดรถ จอดรถไว้ Emporium แล้วเดินมา ก็พอไหวนะคะ ….ร้านอยู่ในซอยสุขุมวิท 24 ตรงเอื้อสุขอพารต์เมนต์ หายากนิดหน่อยสำหรับผู้ที่ไม่ใช่คนแถวนี้ ….เอาเป็นว่า ถ้าหาร้านไม่เจอ ก็โทรถามที่ร้านเอาละกันนะคะ

ร้านนี้เป็นร้านในเครือของทอดชื่อดัง Bekku (ที่เรากดเข้าไปซื้อ deal คราใด ไม่เคยจะทันซะที ) เลยมีพี่ซุนโกคูยืนต้องรับอยู่หน้าร้านด้วย

บุฟเฟ่ต์ของทอด ราคาเต็มเท่านี้

ระหว่างรอน้ำมันเดือด ถ่ายรูปไปพลาง ๆ

ผักต่าง ๆ เสียบไม้

มีมากมายหลากหลายให้เลือก

เห็ดต่าง ๆ และปูอัด

เตา ก่อนลงไปทอด

ต้องจิ้มแป้งก่อน แล้วเอามาคลุกผงขนมปังป่นอีกที

แล้วจึงนำลงไปทอด แบบนี้

สุกแร้น !

จริง ๆ ร้านเขาแปะป้ายไว้ที่โต๊ะว่า “ห้ามถ่ายรูป” แต่คาดว่าจะไม่สามารถขวางกระแสวัฒนธรรม “ถ่ายก่อนกิน” ที่กำลังมาแรงมาในขณะนี้ได้ เพราะเราเห็นโต๊ะอื่น ๆ ก็ถ่ายรูปกัน แถมบางโต๊ะวางกล้อง DSLR ขนาดใหญ่ แบบกะมาถ่ายจริงจังมาก ไม่ใช่แค่กล้องมือถือจิ๊บ ๆ อย่างที่เราใช้ …ท่านี้เราก็ทำเลียนแบบโต๊ะข้าง ๆ มิได้คิดเอง …^^”….

แต่อย่างน้อยก็ทำตามป้ายได้หลายข้อแล้ว คือ “อาหารทุกอย่างในร้าน พนักงานเตรียมด้วยความตั้งใจ โปรดอย่ากินเหลือ” และ “ไม่ควรจะใส่อาหารเกินช่องละ 4 ไม้” เนื่องจากจะว่าไปมันก็สุกไวอยู่ หลัง ๆ ปิ้งมาแทบจะกินไม่ทัน

ตบท้ายด้วยของหวาน ..คัสตาด…จริง ๆ มีเยลลี่ กับทีรามิสุด้วย แต่ไม่ได้กิน ….- สำ ห รั บ ค น ที่ อ ย า ก ม า ท า น ร้ า น นี้ บ้ า ง – …อยากให้มากันหลาย ๆ คนจะสนุกกว่า เพราะของทอดทานเยอะ ๆ จะค่อนข้างเลี่ยนนะคะ แบ่งกันทานหลาย ๆ คนน่าจะดี ที่นั่งชั้นบนเหมือนจะเย็นกว่าชั้นล่างนิดหน่อย หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเราไปเร็ว เค้าเพิ่งเปิดแอร์ มันก็เลยไม่ค่อยเย็นก็เป็นได้ ….

May-Day Meeting

ว่าจะนัดเจอกับเพื่อน ๆ ตั้งกะปีใหม่ …แต่ไม่ว่าจะปีใหม่สากล ปีใหม่จีน หรือปีใหม่ไทย ก็ไม่มีใครว่างตรงกันซะที นัดไปนัดมาจนขี้เกียจจะนัด …พอดีเพื่อนเราคนนึงที่ไปอยู่ญี่ปุ่นกลับมาเยี่ยมบ้าน เลยได้ฤกษ์นัดกันในวันแรงงาน ซึ่งงิ้มหยุด แต่เรา กะนู๋มด ไม่หยุด เนื่องจากเป็นข้าราชการอดทน ไม่ใช่ผู้ใช้แรงงาน …><….

ทีแรกว่าจะนัดที่ Esplanade เพราะใกล้ที่ทำงานนู๋มดมากที่สุด (ใกล้ขนาดเดินมาได้) แต่ต่ายผู้กลับมาจากญี่ปุ่นอยากไป Central พระราม 9 เปิดใหม่มากกว่า ก็เลยตามใจ ยังไงก็ไปถึงได้ด้วยรถใต้ดินเหมือนกัน ส่วนที่ทำงานเรานั้นไม่ต้องพูดถึง เพราะมันห่างไกลความเจริญมาก …(555) ..ห้างมี …แต่ขนส่งมวลชนสาธารณะโ – ตร ขาดแคลน (แม้แต่ shuttle bus ในศูนย์ราชการ ยังไม่มีเลย …หวังอะไรกะรถออกไป Big C … ><…) เพราะงั้นก็เป็นฝ่ายออกไปหาเพื่อน ๆ ละกัน

ถ่ายรูปรวมพลก่อนอาหารมา นู๋มดยังไม่มา เพราะมีประชุม

เนื่องจากต่ายบอกว่าเบื่ออาหารญี่ปุ่นแล้ว เลยมาปิ้งย่างดีกว่า

เครื่องเคียงต่าง ๆ

เย้ ! นู๋มดมาแร้น ^^

ได้เวลาของหวานพอดี 5555

ถ่ายรูปเป็นที่ระทึก…เอ๊ย ระลึก อีกครั้งก่อนกลับ มีน้องเมน้องสาวต่ายเพิ่มมาอีก 1 คน ^^