Advertisements
Tag Archive | ชีวิตข้าราชการ

การประชุมระหว่างประเทศด้านการพัฒนาพฤตินิสัย@โรงแรมPullman (1)

หายหัวไปจากสำนักงาน ฯ ทั้งอาทิตย์ เพราะว่าต้องไปจัดการประชุมระหว่างประเทศด้านการพัฒนาพฤตินิสัยผู้กระทำผิด ณ โรงแรมพูลแมน คิง พาวเวอร์ ซอยรางน้ำ ขับรถผ่านบ่อยแต่ไม่เคยเข้าไปเลย รถตู้ รถทัวร์ เยอะเป็นบ้า ….

ภารกิจเริ่มต้นตั้งกะวันอาทิตย์ที่แล้ว ด้วยการถือป้ายไปรับคณะผู้แทน ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ที่แต่ละเที่ยวกว่าจะหาเจอก็รอกันเหนื่อยเลย เพราะสุวรรณภูมิดันเปลี่ยนจุดนัดพบ จากประตู 5 เป็นประตู 3 เล่นเอากว่าคุณผู้แทนทั้งหลายจะหาเราเจอ เขาเองก็ต้องเดินวน ส่วนเรายืนรอเฉย ๆ (เพราะคิดว่าถ้าเขาเดิน เราก็เดิน มันน่าจะไม่เจอกัน) ก็เมื่อยเหมือนกัน …รอเป็น ชม… T-T …..

ดอกไม้ต้อนรับจากทางโรงแรม

เข็มกลัด 10 ปี สกธ. สำหรับแจกผู้เข้าร่วมประชุม

ด้านหน้าห้องประชุม เป็นพื้นที่จัดนิทรรศการ

ผลิตภัณฑ์จากเรือนจำกัมพูชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ

น้าเรา กับวิทยากร คุณ Chua Chin Kiat อดีตอธิบดีกรมราชทัณฑ์สิงคโปร์ และภรรยา

การประชุมวันแรก เป็นพิธีเปิดการประชุมในช่วงเช้า ส่วนในช่วงบ่าย เป็นการนำเสนอของคณะผู้แทนประเทศต่าง ๆ ที่เข้าร่วมประชุมครั้งนี้ เกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐานด้านการพัฒนาพฤตินิสัยผู้กระทำผิดในแต่ละประเทศ

ทุก ๆ วัน จะมี Newsletter เช่นนี้ เป็นการสรุป Hilight การประชุมค่ะ

ช่วงเย็น เป็นงานเลี้ยงต้อนรับผู้เข้าร่วมประชุม โดยของที่ระลึก ได้รับการสนับสนุนจากกรมพินิจ ฯ และกรมราชทัณฑ์ อันนี้สาว ๆ หน้าห้องต้อนรับ ขอนำเสนอของที่ระลึกกันหน่อย

มี 2 อย่าง ประกอบด้วยดอกบัวแป้งปั้น จากสถานพินิจฯ บ้านปราณี และที่ครอบกุญแจผ้า จากทัณฑสถานหญิงธนปุรี สินค้าดีราคาประหยัด ใครสนใจสามารถสั่งซื้อได้ เราไม่รู้ว่าดอกบัวราคาเท่าไหร่ แต่ที่ครอบกุญแจ น่าจะชิ้นละ 65 บาท ถ้าจำไม่ผิด ราคาถูกกว่าที่อื่น ๆ ที่ขายกันทั่วไปเยอะแยะเลย … แถมยังสวยกว่าด้วย สินค้าเหล่านี้ ผู้ต้องขังจะได้รับส่วนแบ่งกำไร 50 % เอาไว้เป็นทุนประกอบอาชีพต่อไปเมื่อพ้นโทษแล้วค่ะ

การแสดงในงานเลี้ยง — ประกอบด้วยการแสดงดนตรี และโขน จากเรือนจำพิเศษธนบุรี และรำสี่ภาค กับเซิ้งโปงลาง จากทัณฑสถานหญิงกลางค่ะ

Advertisements

อบรมผู้ช่วยผู้ตรวจการลูกเสือ @ค่ายลูกเสือวชิราวุธ (1)

ต่อเนื่องจากโครงการ New Gen ที่รับประกาศนียบัตรมาแล้ว ( ..แต่หาไม่เจอแล้วเช่นกัน …^^”… ไม่รู้ไปเก็บไว้ไหน ) สำนักงานฯ ก็ส่งพวกเราจำนวน ทั้งหมด 50 ชีวิต ( หมายความว่า —เกินกว่าครึ่งหนึ่งของสำนักงาน 555) มาเข้าค่าย – อ บ ร ม ห ลั ก สู ต ร ผู้ ช่ ว ย ผู้ ต ร ว จ ก าร ลู ก เ สื อ – ที่ค่ายลูกเสือวชิราวุธ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เด็ก ๆ ที่ รร. มาพาเข้าค่ายลูกเสือ เนตรนารีที่นี่คงคุ้นเคยกันดี ส่วนเรานั้นไม่คุ้น เพราะ รร. ไม่เคยพามา ตอน ป. 6 – ม.1 รร. พาไปเข้าค่ายเพชรรัตน์ที่เขาใหญ่ ส่วนตอน ม. 2 รร. เราพาไปเข้าค่ายที่ไหนซักแห่งที่เมืองกาญจน์ ฯ ซึ่งไม่ใช่เขาชนไก่ (เพราะเขาชนไก่เขาพาไปตอน ม. 3 เราไม่ได้เรียน) …. แต่เป็นที่ไหน เราจำไม่ได้จริง ๆ …

…จะบอกว่า – ไ ด้ ก ลั บ ม า แ ต่ ง เ ค รื่ อ ง แ บ บ ลู กเ สื อ อี ก ค รั้ ง – ก็ไม่สามารถพูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำเท่าไหร่ เนื่องจากสมัยเรียน ประถม + ม. ต้น นั้นเราเรียนเนตรนารี ไม่ได้เรียนลูกเสือ ไม่เคยแต่งเครื่องแบบสีกากี – ผ้าพันคอสีน้ำเงินแบบนี้ … พูดถึงผ้าพันคอ เราก็เพิ่งรู้ตอนมาอบรมเนี่ย ว่าผ้าพันคอลูกเสือมันมีหลายสี และแต่ละสีมีความหมายถึงประเภทของลูกเสือ และพื้นที่ … แบบสีเหลืองที่เราเคยใส่ และเห็นชาวบ้านเขาใส่กันทั่วไป หมายถึง ลูกเสือ – เนตรนารีสามัญ – สามัญรุ่นใหญ่ ในกรุงเทพฯ … ส่วนสีน้ำเงินแบบนี้ใช้ระหว่างการฝึกอบรมค่ะ …

เ ค รื่ อ ง แ บ บ ( เ กื อ บ) เ ต็ ม ย ศ – มีอาวุธ คือ ไม้พลองด้วย… ไม้พลองนี้เราก็เพิ่งรู้เหมือนกัน ว่าเป็นไอเดียของ ร. 6 ทีอยากให้ลูกเสือไทยมีการฝึกใช้อาวุธเหมือนทหาร ชาติอื่น ๆ เขาไม่มีกัน ส่วนพู่สีที่แขนนั้นเป็นเครื่องหมายแสดงหมู่ที่เป็นชื่อสัตว์ ซึ่งเราก็เพิ่งรู้ (อีก !!! แสดงว่าตอนเราเรียนลูกเสือ – เนตรนารีนั้น รร. เขาไม่ได้สอน หรือสอนแล้วแต่เราเองจำไม่ได้เลยฟระ 555) ว่ามันเป็นสากล เหมือนกันทุกประเทศ — จะเป็นประเทศไหน ๆ หมู่นกหัวขวาน (คือหมู่ของเราเอง) ก็จะเป็นสีแดง – ขาว เช่นนี้ … หมู่สิงโตก็เป็นสีแดง (ถ้าจำไม่ผิด) เป็นต้น ….

ซุ้มประตูทางเข้าค่ายวิสุทธารมณ์ — ซึ่งเป็นหนึ่งในค่ายอันมากมายของค่ายวชิราวุธ มีมากมายหลายรูปแบบ แตกต่างกันไปตามวัตถุประสงค์การฝึกอบรม และกลุ่มเป้าหมาย ที่เป็นบ้านเหมือนรีสอร์ทก็มี แต่อันนี้เป็นบ้าน shelter และเต๊นท์ถาวร เหมือนที่เด็ก ๆ เขามาพักกันเวลาพักแรม หน้าซุ้มนอกจากประตูขนาดใหญ่รถผ่านได้อย่างที่เห็น ข้าง ๆ ยังมีถ้ำต้นไม่ให้ลอดเข้าไปอีกด้วย …

บ้านพักและเต๊นท์จะเรียกตามหมู่ แต่ละหมู่มีบ้านหลังนึง ห้องน้ำ (แยกชาย -หญิง) และเต๊นท์ถาวร 1 หลัง อยู่คนละฝั่งถนน บริเวณทำครัว โต๊ะอาหาร และห้องน้ำ จะอยู่ฝั่งที่เป็นบ้าน หมู่เราจะค่อนข้างซวยกว่าหมู่อื่นเล็กน้อย ตรงที่ที่ซึ่งควรจะเป็นที่ตั้งของห้องน้ำนั้น ดันมีต้นไม่ใหญ่อยู่พอดี เลยต้องสร้างห้องน้ำเลยออกไปค่อนข้างไกลพอสมควร…

…ตามปกติ เขาจะให้ผู้หญิงนอนบ้าน ผู้ชายนอนเต๊นท์ แต่ด้วยความที่สำนักงานเรามีผู้หญิงเยอะกว่าผู้ชาย และบ้านมันเล็กกว่าเต๊นท์ ผู้หญิงก็เลยต้องมานอนเต๊นท์แทน (….><….) จะว่าลำบากก็ลำบากเพราะว่ามันไกลห้องน้ำ แต่จะให้ผู้หญิงทั้งหมด 7-8 คน มาอัดกันอยู่ในบ้านก็กระไรอยู่…นอนเต๊นท์ก็ได้ ….

…สำหรับอาหารการกินในค่ายลูกเสือนั้น มื้อกลางวันเขาเลี้ยง ส่วนมื้อเช้า กะมื้อเย็น ให้ทำเอง มื้อเย็นมื้อแรกนั้นมีกับข้าวมาให้ ให้พวกเราหุงข้าวเฉย ๆ แต่กว่าจะติดเตาได้ก็ลำบากพอสมควรทีเดียว เนื่องจากต้องไปหาก้อนหินมาทำเตา และกิ่งไม้แถว ๆ นั้นมาทำฟืน ก่อไฟ ยังดีหน่อย มีไฟแช็คมาให้ ไม่ถึงขนาดให้เอาไม้สีกันให้เกิดประกาย…>< ….

นอกจากเตาแบบก้อนหินแล้ว ยังมีเตาลอย ซึ่งต้องทำโดยการสร้างชั้นไม้ไผ่ด้วยการผูกเงื่อน แล้วเอาดินมาไว้ชั้นบน หลังจากนั้น ก็ต้องหาก้อนหินมาตั้ง 3 ด้านอยู่ดี เพื่อวางหม้อหรือกะทะตามแต่จะใช้ทำอะไร ข้อดีของมันก็คือจะไม่เปียกน้ำ (แต่ก็ต้องทำหลังคา หรือเอาไปวางในร่มด้วยนะ) ในช่วงเวลาที่ฝนตกบ่อย ๆ เช่นนี้

มื้อแรกมีกับข้าวมาให้…วันต่อ ๆ ไปนั้นต้องทำกับข้าวกันเอง มีอาหารสดมาให้ (…ดีนะเนี่ยที่ไม่ให้ล่าสัตว์ ตัดหญ้าเอาเอง …ไม่งั้นบริการรับซื้อสินค้าจากข้างนอกแล้วเอามาส่ง คงได้ขายดิบขายดีกว่านี้แน่ ๆ 555) แล้วให้ปรุงกันตามยถากรรม …อาหารส่วนใหญ่ก็จะเป็นแนวที่สุกง่าย ๆ หน่อย เช่น ผัดผัก ไข่เจียว อะไรทำนองนี้ เนื่องจากกว่าจะก่อไฟให้ติดก็ใช้เวลานานแล้ว การจะรักษาไฟให้มันอยู่ไปนาน ๆ ไม่ดับ ไม่มอด โดยที่ไม่มีถ่าน มีแต่ฟืน ยิ่งยากใหญ่ ….><

โฉมหน้าอาหารมื้อเช้าแบบง่าย ๆ …. เพราะต้องหุงหาอาหาร รีบกิน และเก็บให้เรียบร้อย ก่อนเวลาตรวจสถานที่พัก 7 โมงครึ่ง ของทุกวัน ไข่เค็ม และผักดองนั้นเขามีมาให้ ที่เหลือทำเอง

กินเสร็จแล้ว นอกจากล้างหม้อล้างจานให้เรียบร้อยแล้ว ก็ต้องเก็บเตา โดยการกวาดฟืน กวาดขี้เถ้าที่เหลือออกให้หมดแล้วขุดหลุมฝังไว้ข้าง ๆ อันนี้เก็บและฝังกลบเรียบร้อยแล้ว มีน้องหมามานอนแปะ 1 ตัว เพราะหลุมที่เพิ่งฝังไปนั้น พื้นดินจะอุ่นดี….^^…

อาหารทำกินเองมื้อสุดท้าย – คืออาหารเย็น วันที่ 3 เพราะวันที่ 4 นั้นเป็นงานเลี้ยง Cherry Night อาหารอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ เพราะคุณแม่ครัวตั้งใจจะใช้อาหารสดที่เหลือให้หมด จะได้ไม่ต้องเหลือคืน ถึงคืนไปก็อาจจะเน่าเสียอยู่ดี)… อร่อยบ้าง ไม่อร่อยบ้าง … อ้อ น้ำพริกเขามีให้มาค่ะ ไม่ได้ตำเอง ….

…และถึงแม้ว่าห้องน้ำจะอยู่ไกลกว่าหมู่อื่น ๆ และทั้งหมู่ มีคนหุงข้าวด้วยหม้อที่ไม่ใช่หม้อไฟฟ้าเป็นอยู่คนเดียว คือ พี่เก๋ (….^^”…) แต่หมู่เราก็สามารถทำอาหาร รีบกินรีบล้างรีบเก็บ และจัดค่ายให้น่าอยู่สวยงาม (มั้ง ? 555) จนกระทั่งได้รับรางวัลธงเขียวมาตรฐาน ตั้งแต่วันแรก จนกระทั่งถึงวันสุดท้ายที่มาอยู่ค่ายกันเลยทีเดียว…เย้ !

ของเล่นใหม่ ใน Office 555

ช่ ว ง ป ล า ย ปี ง บ ป ร ะ ม า ณ …ส่วนใหญ่แล้วข้าราชการทั้งหลายก็จะอยู่ที่ Office ไม่ได้ไปไหน เพราะ Project ต่าง ๆ (ควรจะ) ต้องเสร็จหมดแล้ว … แต่จะต้องสรุปงบประมาณ / เคลียร์เงินส่งคืนหลวง หรือถ้าโครงการอะไรที่มันเป็นโครงการต่อเนื่อง ปิดโปรเจ็คไม่ลงจริง ๆ เช่นเป็นสัญญาจ้าง จ่ายงวดที่ 1 ไปแล้ว แต่ยังเหลือ 2 -3 -4 ก็จะต้องทำเรื่องแจ้งฝ่ายคลังไป …. โครงการส่วนใหญ่ของเราก็จบแล้ว แต่ที่ยังเหลือ จะเป็นการประชุมระหว่างประเทศที่มักจะชอบจัดปลายเดือนกันยา – ต้นตุลา …. สงสัยว่าจะเป็นช่วงว่าง + อากาศดี ของประเทศอื่นเค้า … แต่เป็นช่วงน้ำเหนือไหลหลากสำหรับประเทศเรา และเป็นช่วงที่ – ง บ ป ร ะ ม า ณ เ ก่ า ก็ จ ะ ต้ อ ง รี บ ส่ ง ใ ช้ … ง บ ป ร ะ ม า ณ ใ ห ม่ ก็ ยั ง ไ ม่ ม า – …. T-T …. ต้องทำเรื่องกันเงิน , ส่งสัญญายืมเงินกันวุ่นวาย…. คิดเลขผิดกันกระจุย ……ฮือ…. T-T ….


ถึงแม้ว่าจะต้องทำงานงก ๆ อยู่ที่ Office ไม่ได้ไปไหน (…โดยเฉพาะฝ่ายคลัง — ต้องทำงานเสาร์อาทิตย์ด้วย …ขอขอบคุณและชื่นชมในกำลังกาย-กำลังใจของทุกท่านมาก ๆ…… แต่เราขอไปส่งสัญญายืมเงินวันจันทร์ละกันนะ …. ^^”…) แต่ Office เรา ก็มีของเล่นใหม่ เพิ่งมาตั้งวันจันทร์ที่ผ่านมา และสร้างความบันเทิง เปลี่ยนบรรยากาศ Office (ที่ปกติก็สวยอยู่แล้ว) ได้มิใช่น้อย …. จะเป็นอะไรนั้น ไปดูกันเลย ……

ออกจากประตูลิฟท์ชั้น 9 มาปุ๊บ ก็เจอเลย 555

ก่อนสแกนนิ้ว …ทำความเคารพผู้บริหารซะหน่อย ^^”

บรรดาผู้เชี่ยวชาญ อยู่หน้าห้องประชุม

ผู้อำนวยการสำนัก /กองต่างๆ ขยันเนาะ ^^

ผู้บริหารทันสมัย พก the New iPad

ทางเดินไปสถาบัน ฯ ก็มี

ดูแล้วใกล้ชิดผู้หลักผู้ใหญ่มาก 555

เดี๋ยวจะหาว่ามีแต่รูปผู้บริหาร …รูปเจ้าหน้าที่ก็มีนะ

…ในเมื่ออยู่ ๆ ก็มีของเล่นมาให้แก้เครียดช่วงปลายปี (…. ได้ข่าวว่าจริง ๆ แล้วเป็นส่วนหนึ่งของโครงการส่งเสริมจิตสำนึก – สร้างค่านิยมเรื่องตัวชี้วัด… ไม่ใช่ติดไว้เล่น ๆ .. ^^”…) ก็ขอเล่นซะหน่อย …. เครดิตภาพ FB พี่เปิ้ล https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/225904_2419281939465_529825250_n.jpg

บางคนก็ขอมีโอกาสถ่ายรูปใกล้ชิดผู้บริหาร ….^^…..เครดิตภาพ Instragram นาเดียร์ http://instagram.com/p/P1fXJQC6Vd/?fb_source=og_snowlift_photo_user_message

ใ ค ร ส น ใ จ อ ย า ก ถ่ า ย รู ป เ ล่ น …..เอ๊ย…..อยากเห็นของจริง เพื่อนำไปเป็นแบบอย่างในการเสริมสร้างภาพลักษณ์ – สร้างค่านิยมองค์กรบ้าง (เพราะเราถ่ายรูปเอาไปให้แม่เราดู …เขาก็ว่าเข้าท่าดีนะคะ …^^…) ขอเชิญมาชมตัวจริง (แต่ไม่มี)เสียงจริง ได้ ที่สำนักงานกิจการยุติธรรม ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ อาคาร B ฝั่งทิศใต้ (…เพราะถ้าขึ้นทิศอื่น มันจะไปโผล่ที่อื่น อย่างที่ไม่มีทางจะหาทางเดินเชื่อมมา Office เราได้ นอกจากจะลงไปชั้น 1 หรือชั้น 2 แล้วขึ้นลิฟท์ใหม่ให้ถูกฝั่ง….^^”…) นะคะ ….^^…

Unseen ศูนย์ราชการ และข้อมูลศูนย์ผู้ประสบภัยตึก CAT

ตั้งกะน้ำท่วมเริ่มท่วม กทม. และปริมณฑลเป็นต้นมา ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะที่ทุกท่านคุ้นเคย (…. คุ้นกันบ้างมั้ยคะ ? ถ้าใครเคยไปติดต่อราชการ น่าจะคุ้นนะ เนื่องจากมันเป็นที่ตั้งของหน่วยราชการจำนวนมาก ) แต่เข้าไปทีไรหลงทุกที (….. ก็มันกว้างอะ ….><…) ก็ได้เปลี่ยนสภาพกลายเป็นศูนย์พักพิงผู้ประสบภัยในทันใด …เพราะว่ามันสูง และน่าจะปลอดภัยจากน้ำ ตอนแรก ๆ คนก็ไม่เยอะเท่าไหร่หรอก …แต่พอศูนย์พักพิงต่าง ๆ เริ่มเต็ม และถูกน้ำท่วมไปหลายที่ – …โดยเฉพาะแถวรังสิต – ปทุม – ที่นี่ก็เริ่มมีคนเข้ามาพักเยอะขึ้น ๆ … จากที่ตอนแรกมีอาคารกรมธนารักษ์เพียงอาคารเดียว …ตอนนี้เปิดอาคาร CAT Telecom เป็นศูนย์พักพิงอีกที่นึงแล้ว ….

แต่ไม่ว่าท่านจะคุ้นเคยกับศูนย์ราชการสักเพียงใด …. หรือแม้แต่เป็นคนที่เคยทำงานอยู่ที่นี่ทุกวันก็ตาม …เราเชื่อว่าจะต้องมีหลาย ๆ ท่านมาก ๆ ที่ไม่เคยเดินทางเข้าไปในศูนย์ราชการ ด้วยรถขนดินแบบนี้ …^^….

สมาชิกที่เดินทางไปด้วยกัน — รถนี่ไม่มีที่นั่งนะคะ ต้องยืนเกาะข้าง ๆ ไป จุดขึ้นรถ อยู่ที่หน้าแมคโครแจ้งวัฒนะ ซึ่งเป็นจุดที่น้ำไม่ท่วมค่ะ

เรือ DIY จากไม้อัด (มั้ง?) และท่อ PVC ที่บรรทุกไปให้คนตามซอยแถว ๆ นี้ ใช้ในการขนเสบียงเข้าไปส่งคนที่ยังอาศัยอยู่ในบ้านเป็นหลัก

ระหว่างทาง …ผ่าน The Avenue แจ้งวัฒนะ Big C ที่น้ำเข้าไปจนเต็มพื้นที่ ซอยต่าง ๆ คาดว่าน่าจะระดับน้ำลึกพอตัว เพราะเราเห็นคนพายเรือเข้า – ออกกันเลยทีเดียว

มุ่งสู่ศูนย์ราชการ ….ข้างนอกน้ำเต็ม แต่ข้างในยังโอเค รถขนดิน หรือรถทหาร (แล้วแต่ว่าจะเจอรถอะไร) จะส่งเราลง ณ จุดนี้ จะเดินทางไปไหนต่อ ด้วยวิธีใด ก็ตามใจท่าน ที่ทำงานเรามีรถตู้อยู่ที่นี่ 1 คัน เพราะเอาเข้ามาแล้วลุยน้ำออกไปไม่ได้ …^^”… เลยเอาไว้รับ- ส่งเจ้าหน้าที่ข้างในนี้ … พาไปตึกที่เป็นศูนย์พักพิง

ป้ายนี้ปกติมันสูงมากเลย …เหอ ๆ …

ถึงแล้วศูนย์พักพิงของกรมเรา … (ส่วนอื่นจะเป็นของกรมอื่นดูแลค่ะ) ตั้งอยู่ที่อาคาร 19 ปี กสท. ค่ะ ข้างหน้าจะเป็นครัวจิตอาสา ที่มาทำอาหาร 3 มื้อ ให้ผู้ประสบภัย รวมทั้งเจ้าหน้าที่ และอาสาสมัครกินกัน …เวลาจะกินก็ไปต่อแถวรับอาหารกันแบบนี้ (แต่ของเจ้าหน้าที่ และอาสาสมัคร จะมีคนเอาใส่ถุงมาให้ตรงจุดที่เราทำงานค่ะ …^^…) …

ป้ายด้านหน้าทางเข้าศูนย์ผู้พักพิงประสบภัย บอกว่าหากคุณเข้ามาพักในศูนย์นี้ จะมีขั้นตอนอย่างไร และเราจะช่วยเหลือคุณยังไงบ้าง ตั้งแต่เข้ามาพัก จนถึงย้ายออกไปค่ะ เดินเข้าไปอีกหน่อย จะมีข้อมูลของคนที่อยู่ในศูนย์ ฯ ว่าเป็นหญิง ชาย เด็ก คนชรา คนป่วย กี่คน แต่เราไม่ได้ถ่ายรูปมา

จุดลงทะเบียนผู้เข้าพัก แต่ตอนนี้ที่พักเต็มแล้วค่ะ นอกจากว่าจะมีผู้ย้ายออกไป แต่ส่วนใหญ่คนที่พักที่นี่ ก็จะมาจากแถวนี้ ซึ่งเราเห็นมันยังท่วมเต็มอยู่เลย …คิดว่าถ้าน้ำลด อาจจะมีคนย้ายออกไปมากกว่นานี้ แล้วก็น่าจะมีที่ว่างเพิ่มขึ้น (มั้ง ?) …ช่วงนี้ก็มีคนที่ขอกลับไปดูบ้านบ้าง หรือคนป่วยส่งไป รพ. บ้าง ก็จะต้องฝากบัตรประจำตัวไว้ที่จุดนี้ก่อนที่จะออกไปค่ะ พอกลับเข้ามาก็รับบัตรคืน

ส่วนอาคารเป็นที่พักของผู้พักพิงที่เป็นคน ส่วนสัตว์เลี้ยงจะอยู่ด้านหลังค่ะ

น้อง ๆ สัตว์เลี้ยงประสบภัย ด้านหลังเป็น Zone สัตว์ป่วยค่ะ แยกกัน

น้องแมว น้องกระต่าย แยกกรงค่ะ

ผู้ที่จะนำสัตว์เลี้ยงเข้ามาพักพิงที่นี่ (รับเฉพาะสัตว์มีเจ้าของเท่านั้นค่ะ) จะต้องลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงไว้เช่นกัน โดยจะต้องมีชื่อเจ้าของ ชื่อสัตว์เลี้ยง ชนิด พันธุ์ จำนวนข้อมูลความเจ็บป่วย(ถ้ามี) และก็เบอร์ติดต่อเจ้าของค่ะ

สำหรับผู้เข้าพักพิงที่นี่ เราจะมีช่วงเวลาสำหรับเบิกของใช้ส่วนตัว พวก แป้ง สบู่ ยาสีฟัน มาม่า นมเด็ก แพมเพิส เสื้อผ้า etc. เป็นประจำทุกวัน เบิกได้ทุกอย่างที่มีผู้มาบริจาค ดังนั้นถ้าจะเลือกยี่ห้อสินค้า เลือกรสบะหมี่ อาจจะยากสักหน่อย (ถ้ามีเจ้าหน้าที่ก็อยากจะจัดให้ค่ะ — แต่ไม่ค่อยจะมี ^^”) …- ข อ ง ที่ เ ร า คิ ด ว่ า ยั ง ข า ด – …เพราะว่ามันใช้เยอะมาก คือผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ สำหรับเด็ก ๆ เช่น นมเด็ก ขนมเด็ก แพมเพิสเด็ก และคนชรา ….และที่น่าประหลาดใจอีกอย่างก็คือ เสื้อผ้า (ทั้งชั้นในและชั้นนอก) สำหรับผู้ชาย ทำไมคนบริจาคกันน้อยจังแฮะ (…รำพึงเฉย ๆ เราเองก็ไม่มีจะบริจาคเหมือนกัน…^^”..)….เอาเป็นว่าใครมีส่งต่าง ๆ เหล่านี้จะบริจาค ก็ขอเชิญนะคะ …^^…

สำหรับทุกท่านที่สนใจจะเข้ามาบริจาคของ จัดกิจกรรมให้เด็ก ๆ (เยอะมาก ๆ ขอบอก) หรือผู้ประสบภัยทุกเพศทุกวัย เข้ามาเป็นอาสาสมัครดูแลสัตว์เลี้ยง ทำอาหาร – ขนมมาเลี้ยงที่นี่ – …ขอเชิญติดต่อเบอร์นี้ได้เลยค่ะ …^^… ขอขอบพระคุณในความใจดีของทุกท่านล่วงหน้า …และขอให้บุญกุศลส่งผลให้บ้านของท้านแห้งปลอดภัย ..ไม่ก็น้ำแห้งไว ๆ และความเสียหายน้อยที่สุดนะคะ …^^…

มาทำหนังสือวันสตรีสากลกันเถอะ ^^

สิ่งหนึ่งที่ทำให้การทำงานราชการไม่น่าเบื่อจนเกินไป … โดยเฉพาะในช่วงที่มีคนจำนวนน้อย ๆ ต้องทำงานเยอะ ๆ — ก็คือเรามักจะได้รับมอบหมายให้ทำอะไรที่ประมาณว่า … Hey, ให้เราทำ / ไปจริง ๆ อะ ? ไว้ใจเราได้เรอะ ? (.. คิดถึงตอนนี้ข้าราชการ / พนักงานราชการตัวน้อยนิดต้องไปเข้า – ประชุมระดับชาติ – อะไรเทือกนี้ดิ…^^”..) … ^^”.. อยู่เสมอ ๆ … … เอ้อ .. อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ — ข้าราชการไม่มีการ lay off ดังเช่นเอกชน…. แม้เมื่อภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ — ก็ยังไม่มีการ lay off อยู่ดี … ^^”… ไม่ได้แปลว่าระบบราชการไทยใจดีและเอื้ออาทรมาก …. แต่แปลว่าเขาตกลงกันยากมากเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ในการ lay off ต่างหากเล่า … ประมาณว่า — กว่าจะพิจารณาได้ตามกฎเกณฑ์ .. กว่าจะจับไปฝึกอบรม … ละลายพฤติกรรม … เสริมสร้างศักยภาพ blah blah blah … จนกระทั่งรู้ว่าเข็นไม่ขึ้น — สมควรแก่การ lay off … กระบวนการที่ว่ามาทั้งหมดนั้น — ก็น่าจะเกินเงินเดือนของคุณข้าราชการผู้น่าสงสารคนนั้นแล้ว … ไม่ lay off ดีกว่า … 555 …



เข้าเรื่อง ๆ … คือถ้าใครติดตามข่าวน่าจะพอรู้ — ว่าเพิ่งมีการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ (… รึเปล่า ?..) ในระบบราชการเมื่อไม่นานมานี้ — ซึ่งก็คือการยกเลิกระบบซี …. ตอนนี้ กพ. ก็เลยยังงง ๆ ว่าจะรับข้าราชการที่จบวุฒิต่าง ๆ กันยังไงดี … ช่วงนี้ก็เลยยังไม่มีการประกาศสอบรับคนเพิ่มนั่นเอง … ^^”… – เพราะงั้น – … หากมีใครลาออก .. หนีไป … ลาไปไหน .. เพื่อน ๆ ที่เหลือก็มักจะได้รับเกียรติให้ทำงานที่เหลือต่อเป็นมรดกตกทอดนั่นเอง … โอ้ลันลา …. ^^”… ยุ่งได้อีก ! … แค่งานของตัวเองนี่ก็ทำจะไม่ทันอยู่แล้ว … งืออ … T-T…


งานชิ้นสำคัญชิ้นนึง… ที่มีผู้ทิ้งไว้เป็นมรดกให้เราทำ …. -“-… ก็คือ … การจัดทำหนังสือเล่มเนี้ย…..

… จะแจกในงานวันสตรีสากลปีนี้ — เนื่องในวาระครบรอบ 20 ปีงานสตรีในประเทศไทยด้วย … ^^…. ใครสนใจขอเชิญไปร่วมงานได้ที่ impact วันที่ 5 มีค. 52 — คุณจะได้รับแจกหนังสือเล่มนี้ — …คือชื่ออย่างนี้ … แต่ปกอาจจะไม่ใช่อย่างนี้นะคะ … เพราะอันนี้เราทดลองออกแบบก่อนเฉย ๆ … เพื่อขอรับความคิดเห็นจาก – ผู้ มี ส่ ว น ไ ด้ ส่ ว น เ สี ย – ทั้งหลาย … [ ประกอบด้วยพี่ยุ้ย – และพี่ศันเป็นต้น …จริง ๆ แปะหน้าปกแฟ้มรวมบทสัมภาษณ์ไว้ด้วย — เผื่อใครอยากจะมา ‘ment … จะได้ลากตัวมาช่วยทำซะเลย … ^^..]

ห น้ า คำ นำ – … ก็อปมาจากหนังสือครุฑของพี่ศัน — เพราะอยากรู้ว่า หน้าที่มีตัวหนังสือเยอะ ๆ จะออกมาหน้าตาเป็นยังไง … ^^”…

… – ส า ร บั ญ – … อาจจะแบ่งเนื้อหาเป็นส่วน ๆ ประมาณนี้อะ ….

… – ห น้ า อื่ น ๆ -… ยัง design ไม่เสร็จ … ^^”… แต่ idea คือ — จะต้องมีเนื้อหาที่เป็นแกนหลักของแต่ละหัวข้อ … แล้วก็มีบทสัมภาษณบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น ๆ (คือตัดมาเป็นช่วง ๆ อะ — ไม่ได้เอาลงทั้งบท — เอาหลาย ๆ คนที่พูดเรื่องนั้นมา — อะไรยังงี้ … ) ประกอบพร้อมกับลงรูป… ยังคงคิดอยู่ … ว่าควรจะจัดรูปแบบออกมายังไงดี – มันจึงจะดูงดงามและไม่รกหูรกตาจนเกินไป .. …


….. – ใ ค ร มี ข้ อ เ ส น อ แ น ะ ดี ๆ – … ขอเชิญเดินมาบอกได้ที่โต๊ะเรา … จะฝากใครมาบอก … หรือจะบอกกับพี่ยุ้ยโดยตรงเลยก็ได้ — เพราะพี่ยุ้ยเป็น บก. หนังสือเล่มนี้อะ … คาดว่าน่าจะใช้ลูกเล่นต่างๆ ได้อย่างเต็มที่ — ติดแต่ว่าเราใช้ลูกเล่นอะไรไม่ค่อยเป็น ….^^”… อ้อ .. จะมีการจัดทำวิดิทัศน์ประกอบหนังสือเล่มนี้ด้วย (… คือใช้เนื้อหาเดียวกันอะ …) ซึ่งก็ยังไม่ได้ทำอีกเช่นกัน — จะใช้ Organizer ทำ … แต่เราต้องเขียน story line & หารูปไปให้เขาง่ะ … หากมี idea ดี ๆ อะไร – ก็บอกด้วยแล้วกัน … เผื่อว่า idea ดี ๆ ของท่าน — จะได้รับการเสนอต่อที่ประชุมระดับชาติ — ในวันสตรีสากลปีนี้ (… จริงๆ นะคะ … ^^…)

แบบว่า — อ ย า ก ต อ บ …^^”…

…. ใครที่เคยทำ — หรือเคยเข้าร่วมกิจกรรม – โครงการที่จัดโดยหน่วยงานต่าง ๆ โดยเฉพาะหน่วยราชการ – คงเคยทำแบบสอบถามประเมินความพึงพอใจกันบ้างใช่มั้ยคะ ?… ^^.. เราเองเคยเป็นทั้ง – ผู้ ทำ – และ – ผู้ ต อ บ – … ^^”… – ข อ ส า ร ภ า พ ว่ า – ..แต่ก่อนน่ะจริง ๆ แล้วเราตอบบ้าง – ไม่ตอบบ้างแหละ … ^^”… แต่พอมาทำงาน – และรู้ว่ามันเป็นตัวชี้วัดตัวนึงของหน่วยงาน — ตอนนี้ส่วนใหญ่ก็เลยมักจะตอบเพื่อเป็นกำลังใจให้คนทำ … ^^… (…. เพราะกลัวเวรกรรมตามสนองด้วย … ^^”… )…. และพอเรียนวิจัย – รู้ว่าเวลาเขาเอาผลมาวิเคราะห์ส่วนใหญ่แล้วเขาจะเอาตรงที่เราติ๊ก ๆ — มันวิเคราะห์ง่ายกว่าตรงที่เราเขียน — ส่วนใหญ่เราก็มักจะกรอกแต่ตรงที่ให้กา …ให้ติ๊กถูก …. ^^”..ยกเว้นว่าจะมีอะไรที่อยากบอกม้ากมาก .. จึงจะเขียน … ^^”… ซึ่งเราก็รู้อยู่ — ว่าต่อให้เขียนอะไรไปก็มักจะไม่ได้รับคำตอบหรอก … ^^”…


…. – แ ต่ – … มีคำถามข้อนึงที่มีคนเค้าถามมาจากแบบสอบถามที่พวกเราแจก — ไม่ใช่ของกลุ่มเราหรอก … เป็นของกลุ่มวิจัยเขา… ^^”… เพราะงั้นก็ไม่ได้ถามเรา … แต่ไม่รู้ว่าถามใคร … คงถามใครซักคนในหน่วยงานเรา — และอาจอยากฝากถามไปถึงหน่วยงานราชการอื่น ๆ ด้วยรึเปล่าคะ ?… ^^”… พอดีพี่กลุ่มวิจัยเขาอ่านให้ฟังดัง ๆ — เลยอยากช่วยตอบ …. ^^”… คือน้อง — หรือพี่ — หรือป้า (…. อ่า… เราไม่เห็นแบบสอบถามค่ะ ..^^”..– ได้ยินที่เขาอ่านเฉย ๆ — แต่คาดว่าไม่น่าจะเป็นลุง — เนื่องจากกว่า 90% ของผู้เข้าร่วมการประชุมของสำนักงานกิจการสตรี ฯ เป็นผู้หญิง .. ) เขาถามว่า …


“ไม่ทราบว่าถ้า สค. (เป็นชื่อย่อของหน่วยงานเราเอง) ออกหนังสือเชิญให้เร็วกว่านี้อีกสักนิด — จะเป็นการเสียหายแก่ราชการมากไหมคะ ?”


ข อ ต อ บ ว่ า — ถ้าถามเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานอย่างเรา ๆ ก็คงไม่เสียหายหรอกค่ะ …. แต่การที่หนังสือราชการสักฉบับจะออกไปได้ — มันดันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพวกเราแค่คนเดียวหรือสองคนเนี่ยดิ …. -“-… คือหนังสือเชิญ — ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็น – ห นั ง สื อ ค รุ ฑ – จะต้องเป็นหัวหน้าหน่วยงานระดับกรมเซ็นต์เท่านั้นค่ะ …… เจ้าหน้าที่ธรรมดาเซ็นต์ไม่ได้ ….. – เ พ ร า ะ งั้ น – ..ขั้นตอนมันก็จะมิใช่ง่าย ๆ อย่างที่ท่านคิดว่ามันควรจะเป็น — อย่างนี้ …

ข้าราชการรับเรื่อง/ คิดโครงการ –> จัดทำหนังสือเชิญ —> หนังสือออกได้ … ถ้าเป็นอย่างนี้ — วันเดียวก็เสร็จค่ะ …^^…

แต่ในความเป็นจริงนั้น — เราจะต้องเสนอ ผอ. กอง / สำนักก่อน … เนื่องจากขั้นตอนนี้ไม่ได้กินเวลายาวนานมากอีกเช่นกัน – จึงจะขอข้ามไป … ^^”……สู่อีกขั้นตอนนึงคือการเสนอรองอธิบดีที่รับผิดชอบสำนัก / กองของเรา …. – ที นี้ – … หากหนังสือเราผิดพลาด — ซึ่งเขาจะมี – ห น้ า ห้ อ ง – ประมาณสองคนคอยช่วยกันตรวจ — มันก็เลยมักจะเจอที่ผิดอยู่เรื่อย … ^^”.. ไม่ว่าจะเป็นพิมพ์ผิด (… อันนี้เรายอมรับว่าควรแก้) … วรรคตอนผิด (… ถ้าอ่านไม่รู้เรื่องหรือผิดความ – ก็อาจจะควรแก้ — ก็ได้ …. แต่ถ้าแก้เพราะเว้นวรรคมากไปน้อยไป — เราว่ามันเกินไปหน่อย …. แต่ไม่เชื่อ – อย่าลบหลู่ … หลายคนถูกสั่งให้ print ใหม่ทั้งฉบับเพราะเหตุนี้มาแล้ว … หุ หุ หุ … ^^”… ) กั้นหน้ากั้นหลังมากไปน้อยไป … บรรทัดที่อยู่ไม่ตรงกะปลายเล็บพญาครุฑ(… เชื่อเหอะว่าต้องทำอย่างนี้จริงๆ …:P) … หรือเราใช้คำไม่ถูกหู – ไม่ถูกใจผู้อ่าน …. เราจะถูกสั่งให้เอาหนังสือกลับไปแก้ทันที … ตรงนี้แหละที่อาจจะทำให้ช้า ….

แต่ยัง … ยังครับพี่น้อง … ต่อให้ผ่านขั้นตอนนี้ไปได้ — ก็ใช่ว่าจะจบ .. ^^”… เพราะเหนือรองอธิบดี -ก็ต้องมีอธิบดี .. ใช่ไหม ?… ทีนี้ — เมื่อมีอธิบดี — ก็ต้องมี – ห น้ า ห้ อ ง อ ธิ บ ดี – เช่นกัน … ^^”… และ — ไม่รู้ว่าทำไม … อธิบดีส่วนใหญ่ถึงมักจะมีหน้าห้องประมาณ 3 -4 คน … เราเองก็ไม่รู้ว่าเขาแบ่งหน้าที่กันยังไง — เพราะเราไม่เคยเป็น(… และไม่อยากเป็น … ^^”… กลัวเวรกรรมตามสนอง .. 555) … แต่ที่รู้ ๆ คือ – ห นั ง สื อ เ กื อ บ ๆ 1 0 0 % มักจะเ จ อ ที่ ผิ ด ใน จุ ด นี้ – …. ด้วยเหตุผลคล้าย ๆ กะที่เจอหน้าห้องรอง ฯ — คูณด้วยจำนวนหน้าห้อง…….. ซึ่งก็มักจะส่งผลให้ต้องเอาหนังสือกลับไปแก้ (… อีกแล้ว …. ^^”..)… อะนะ … เราก็สงสารประชาชนผู้จ่ายภาษีค่ากระดาษอยู่เหมือนกัน ….. ^^”…. แต่ก็อยากขอความเข้าใจจากประชาชนให้ข้าราชการตาดำ ๆ สักเล็กน้อย — จะว่าไป … เราเองก็ไม่ได้อยากจะพิมพ์ผิด …. และเราก็เชื่อว่าถ้าเราเว้นระยะห่างของตัวอักษรพลาดไปสักนิด … ท่านก็คงจะไม่ถือสา … แต่พอดีมันมีคน – ถื อ ส า – นี่นา …. ^^”….

… และนี่ก็คือ – ขั้ น ต อ น ก า ร เ ดิ น ท า ง ข อ ง ห นั งสื อ เ ชิ ญ – แต่ละฉบับ — …. หวังว่าคงทำให้ท่านพอเข้าใจได้บ้างว่า – ทำ ไ ม ก ว่ า มั น จ ะ เ ดิ น ท า ง ไ ป ถึ ง ท่ า น ไ ด้ . . . มั น ถึ ง ไ ด้ ช้ . ..า . . ม า ก ก ก .. – (…. ^^”…) จะได้ไม่ต้องไปโทษคุณไปรษณีย์ค่ะ …. ^^”…

เรื่องฮา ๆ ของ สญช.

อ ธิ บ า ย ศั พ ท์ สำ ห รั บ ท่ า น ผู้ ไ ม่ รู้ – … สญช. ย่อมาจาก สำนักส่งเสริมความเสมอภาคหญิงชาย .. เป็นสำนัก หมายความว่า– ใหญ่กว่ากองหน่อยนึง ..^^.. ) อยู่ในที่ทำงานเราเอง (คือ — สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว — ใครที่ไม่รู้จัก กรุณาดู Link ข้าง ๆ เอาเองละกันนะคะ … ^^…



เ รื่ อ ง ที่ 1 – … ผักสด (…มาก .. ^^”…) … – สำหรับท่านที่ยังไม่รู้อีกเช่นกัน – ที่ทำงานเรานั้นตั้งอยู่ในบริเวณสถานสงเคราะห์เด็กหญิงบ้านราชวิถี — ซึ่ง … นะ .. ^^….มันมี รร. เด็กอยู่ข้างในด้วย … เมื่อเป็น รร. ก็ย่อมมีวิชาเกษตร — วิชาที่เรา ๆ ท่าน ๆ ปลูกผักกันนั่นแหละ (…สมัยเราเรียน — รู้สึกว่าเราจะปลูกขึ้นอยู่อย่างเดียวคือผักบุ้ง 555…. ^^”..) เมื่อมีวิชาเกษตรก็ย่อมมีแปลงผัก …. ผักของเด็กที่นี่เขาก็งอกงามดี๊ดี…. อยู่แถว ๆ ที่จอดรถของพวกเรานั่นแหละ …. (…. ไม่รู้ว่ามันจะตายเพราะมลพิษสักวันไหม …. ^^”.. แต่รถจอด ก็ดีกว่ารถวิ่งนะ …. ^^”..) … วันดี — คืนดี … ก็จะมีคนเปิดประตูเข้ามาบอกพวกเราว่า …



พี่ปอง (เป็นชื่อของคุณแม่บ้านรุ่นนี้ — หมายความว่าเดี๋ยวนี้เขาใช้วิธีจ้าง contract เอา … ไม่ใช่ให้อยู่ไปนานแสนนานเหมือนข้าราชการเช่นเรา ๆ ค่ะ … ^^..) : …. มีใครสนใจผักสดบ้างคะ — เนี่ย…. สด ๆ เลย …. ^^….



พวกเรา :…. มีผัก ‘ไรบ้างคะ ?



พี่ปอง :… มีกวางตุ้ง , คะน้า … หลายอย่างค่ะ — ถ้าสนใจมาดูได้เลย … ชอบต้นไหนบอก –เดี๋ยวเขาเด็ดมาให้ ….. ^^…



…… เอ้อ … ผักนะคะ — ไม่ใช่ปลา …. ^^”… เชื่อแล้วว่าสดจริง …… ^^”…..



เ รื่ อ ง ที่ 2 -…. อาคารก็เก่า … คนก็แก่ …. ^^”….เราก็รู้ว่าอาคารที่เราอาศัยอยู่นั้นมันก็เก่าแล้ว — แ ต่ ไ ม่ นึ ก ว่ า จ ะ เ ก่ า ข น าด ก ร ม ศิ ลป์ม า สำ ร ว จ ! (… จริง ๆ นะ …) …คิดดูเหอะ — อยู่ ๆ ก็มีคนถือสมุดเล่มโต ๆ ถือไม้ (… อะไรก็ไม่รู้) — ถือกล้อง … มาถ่ายรูป… อ้อ — แต่เขามาจากกรมศิลปากรจริง ๆ ค่ะ — เพราะ ผอ. รู้จัก ……. ^^………



จนท. กรมศิลป์ :….ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ — จะเอาไปประกอบขอขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน …



พี่ต้น:…. พี่หน่อย ๆ เขาจะมาขอถ่ายรูป ……^^… เข้าไปข้างในได้เลยครับ — ยังมีอีกตั้งหลายคน ….. ^^….



พี่ศัน :… ง่ะ … ทำไมถ่ายแต่รูปคน … จะเอาคนเข้าไปด้วยเหรอคะ …..^^”….



….. แบบนั้นต้องเรียก – โ บ ร า ณ วั ต ถุ – แล้วพี่ศัน …. 555 ….



เ รื่ อ ง ที่ 3 -… Slip (ก็) มีฮวงจุ้ย ….. – สำหรับใครที่ไม่รู้จัก – …Slip คือแถบที่แปะข้าง ๆ เอกสารให้ผู้หลักผู้ใหญ่เซ็นต์…. ว่าต้องลงนามตรงไหน … อันไหนเป็นเอกสารแนบ .. อะไรงี้ .. ปกติเขามักจะทำเป็นสี ๆ จะได้ดูเด่นเห็นง่าย … ระเบียบหนังสือราชการเขาบอกว่าต้องมี — แต่ไม่ได้บังคับเรื่องสี … จะเอาสีอะไรก็ได้ …. และระเบียบหนังสือราชการ –ก็ไม่เคยบอกด้วยว่า ….



พี่อ้อ :… จีจี้ตัด slip เองเลยเหรอ ?… (… เอ้อ — ใช่ ๆ ปกติเราใช้วิธีพิมพ์ slip และด้วยความที่มันใช้กระดาษนิดเดียว …. คนเราก็เลยมักจะพิมพ์เยอะ ๆ เผื่อชาวบ้านชาวช่องเขาด้วยเลย …. ใครไม่มีขอคนข้าง ๆ ได้ — แต่ส่วนใหญ่แต่ละฝ่ายตัดแล้วจะเอามาไว้รวมกัน ….. ฝ่ายเราก็มีกล่องใหญ่เบ้อเริ่มเลย …. – แ ต่ – เราไม่ใช้ .. เพราะ …)



เรา:… ในกล่องมันมีแต่สีฟ้าค่ะ …. หนูอยากได้สีชมพู …^^…



พี่อ้อ :…. ทำไมต้องสีชมพูอะ ?



เรา : … อ๋อ … พี่ ๆ ที่กองเครือข่าย (เป็นอีกกองหนึ่งของที่ทำงานเราเช่นกัน) เขาสอนมาค่ะ …. ^^… บอกว่า สีฟ้าเนี่ย เป็น – สี แ ห่ ง ก า ร ร อ ค อ ย – …. หากติด slip สีนี้ไป — หนังสือจะแก้นานไม่ผ่านสักทีค่ะ …. ต้องเปลี่ยนเป็นสีชมพู — มันจึงจะเป็นสีแห่งความสมหวัง …หนังสือจะดูอบอุ่นและด่วนดี ….. ผ่านไว .. ^^…



พี่ศัน : … พี่ใช้สีเขียวเลยจีจี้ — …^^…. เพราะว่า – สี เ ขี ย ว ผ่ า น ต ล อ ด – ….. ^^……..



หัวหน้า :…. เอาสีเหลืองไปเลย !… เขาจะได้รู้ว่า — ถ้าหนังสือเราไม่ผ่าน …อาจมีการชุมนุมเกิดขึ้น ……



…. ^^”… เวงกัม — พิมพ์ไปแล้วก็ลืมไป — อย่างนี้ blog เราจะถูกปิดไหมนี่ ?…. อย่าเลยนะคะ — เราล้อเล่น …. – อี ก อ ย่ า ง – … เราไม่ได้เป็นคนพูดซะหน่อย …. ไปชุมนุมหน้าบ้านท่านหัวหน้าเราเองก็แล้วกัน ……….. ^^”….

%d bloggers like this: